|
Każdy początkujący użytkownik Linuxa pragnie pozostać przy swoich przyzwyczajeniach związanych z systemami spod znaku Microsoftu. Najpopularniejszą formą rozmów między uzytkownikami internetu jest program gadu-gadu, który doczekał się kilkunastu odmian dla systemów unixowych. Jego bracia mają jednak przewagę, mianowicie są stabilne jak skała czego nie można powiedzieć o pierwowzorze. W artykule przedstawię trzy najpopularniejsze aplikacje korzystające z protokołu gg, działające pod systemem linux.
1. EKG Konsolowa odmiana aplikacji gadu-gadu, która jest aktualizowana z kilkunastodniową częstotliwością, co sprawia, iż co jakiś czas mamy do dyspozycję wersję z nowymi poprawkami. Jak każdy program unixowy musi zostać najpierw skompilowany. Upewnijmy się iż mamy w systemie zainstalowane biblioteki libncurses-devel, libreadline oraz libreadline-devel. Gdy jesteśmy pewni, iż posiadamy wyżej wymienione pakiety ściągamy najnowszą wersję EKG ze strony http://dev.null.pl/ekg/ Posiadając aktualną wersję klienta rozpakowujemy go poleceniem: tar zxf ekg-*.tar.gz Następnie wchodzimy do katalogu z naszym EKG i wykonujemy skrypt ./configure , który konfiguruje wersję programu pod naszą maszynę, w przypadku wykrycia braku jakiegoś pakietu zostanie wyświetlona jego nazwa. W takim wypadku należy zainstalować brakujące oprogramowanie. Gdy konfiguracja zakończy się pomyślnie przystępujemy do kompilacji programu poleceniem make, a gdy i ono zakończy się pomyślnie z konta root (polecenie su) wpisujemy make install. Program uruchamiamy wpisując w konsoli polecenie ekg. Konfiguracja programu sprowadza się do podania naszego numeru Gadu-Gadu (UIN) oraz hasła, zapisania ustawień i nawiązania połączenia z serwerem.
Przykładowa konfiguracja set uin 12345678 – podajemy swój nr gg set password ABCDEFG – podajemy nasze haslo
Użytkownicy nie posiadający jeszcze numeru rejestrują się podając swój adres email oraz hasło.
Przykładowa rejestracja register
Ten adres e-mail jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć
ABCDEFG – gdzie
Ten adres e-mail jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć
to nasz adres email, a ABCDEFG to nasze hasło.
Obsługa programu jest bardzo prosta. Aby dodać do listy kontaktów znajomego o numerze 1234567 i pseudonimie Neo wydajemy następujące polecenie:
add 1234567 Neo
Chcąc wysłać do niego wiadomość „Czesc” posługujemy się poleceniem:
chat 1234567 „Czesc” lub chat Neo „Czesc”
Wszelkie polecenia służące do zaawansowanej obsługi programu zawarte są w pomocy, wystarczy wydać polecenie help.

2. GNU Gadu Zwolennicy trybu graficznego, którym nie przypadł do gustu tryb graficzny będą chcieli znaleźć takiego klienta gadu-gadu, by móc łatwo i przyjemnie porozmawiać ze znajomymi. Na przeciw oczekiwaniom wychodzi GDU Gadu. Obsługa programu nie różni się wiele od tego znanego z windows. Aplikacja dostępna jest w wielu dystrybucjach w formie gotowego pakiety, wystarczy znaleźć program w swoim managerze pakietów. Gdy jednak taki pakiet nie istnieje musimy sami skompilować aplikację. Upewniamy się iż mamy w naszym systemie zainstalowaną bibliotekę gtk+-devel. Ściągamy GNU Gadu z http://gadu.gnu.pl/ , rozpakowujemy poleceniem tar zxf gg=*.tar.gz Przechodzimy do katalogu z GNU Gadu i wydajemy polecenie ./configure, make oraz make install – to ostatnie polecenie wykonujemy z konta root'a. Program uruchamiamy poleceniem gg, w efekcie uzyskamy interfejs zbliżony do pierwowzoru, czyli gadu-gady z windowsa. Jedyną wadą GNU Gadu jest brak obsługi połączeni bezpośrednich, co znajduje się w GNU Gadu2.

3. Kadu Jest to kolejny klient protokołu gadu-gadu działający w środowisku X-Window. By móc korzystać z tego programu potrzebne będzie nam KDE 3 lub inny x-window manager, np.: xfce lub icewm. Pakiet pobieramy ze strony http://www.kadu.net, to od nas zależy czy skorzystamy z gotowej paczki rpm czy z surowych źródeł. Jeżeli mamy możliwość instalacji Kadu poprzez RPM robimy to wydając polecenie rpm -Uvh kadu-*.rpm. Gdyby się okazao, że pakiety dla naszej dystrybucji nie są dostępne, pobieramy wersję źródłową, a następnie po upewnieniu się, że posiadamy w systemie bibliotekę qt3-devel, kde3-devel i arts-devel, rozpakowujemy i kompilujemy pakiet podobnie jak w wypadku EKG czy GNU Gadu. Aby uruchomić program wydajemy polecenie kadu. Program oferuje wszechstronność działania, łątwą obsługę i dużą stabilność.

Którędy droga? Każdy znajdzie coś dla siebie, jeżeli dana osoba lubi posługiwać się konsolą, i do komunikacji z przyjaciółmi nie potrzebuje „okienek”, to na pewno zdecyduje się na EKG. Osoby początkujące, które chcą zachować swobodę działania, łatwość obsługi i stabilność o wiele większą niż pierwotny komunikator powinny wybrać GNU Gadu lub Kadu, zależnie od upodobań. Na forum: GaduGadu w linuxie Autor: Łukasz Sergiusz [Serchio] Michalik
|